Narkomania


narkomania.jpg

Narkomania jest uzależnieniem od substancji psychoaktywnych. Ma ono podłoże zarówno psychiczne, jak i fizyczne. Osoba uzależniona czuje nieodpartą potrzebę zażycia narkotyku i stałego zwiększania dawki. W większości wypadków, narkomania rozwija się wraz z długotrwałym przyjmowaniem środków, aczkolwiek w niektórych przypadkach, podczas zażycia kokainy czy heroiny, możemy uzależnić się już po jednorazowej dawce. Chorym towarzyszy tak zwany „głód narkotyczny”, podczas którego nie są w stanie normalnie funkcjonować i skoncentrować myśli. Narkomania jest bardzo ciężkim do wyleczenia rodzajem uzależnienia. W tym przypadku nie stosuje się terapii farmakologicznej, gdyż mogłaby ona pogorszyć stan pacjenta. W wyjątkowych sytuacjach, ograniczoną ilość tabletek podaje się pod ścisłą kontrolą lekarską. Pierwszym etapem leczenia jest detoksykacja, czyli usunięcie z organizmu szkodliwych substancji. Kluczową rolę pełni jednak psychoterapia.

Chory musi mieć silną motywację, aby zerwać z nałogiem. Nieraz jednak zmiany w mózgu są tak zaawansowane, że jakiekolwiek próby leczenia nie przynoszą efektów. Narkotyki działają szkodliwie na cały organizm człowieka. Mogą pojawić się: zapalenie płuc, owrzodzenia, wirusowe zapalenie wątroby czy zakażenia bakteryjne. Chorzy często zarażają się chorobami wenerycznymi, HIV i AIDS. Dochodzić może również do patologii ciąży. Najbardziej widoczne i najtrudniejsze do wyleczenie są jednak szkody psychiczne. W tym wypadku występują wszelkiego rodzaju psychozy, depresja, zaburzenia pamięci czy nastroju. Narkomanów często dotyczą patologie społeczne. W konsekwencji wydawania wszystkich środków materialnych na substancje uzależniające, cierpią na ubóstwo, nieraz są też bezdomni.

Narkotyki powodują również atrofię więzi rodzinnych i społecznych.

Brak komentarzy.

Zostaw komentarz